domingo, 30 de marzo de 2014

Pior cos transxénicos, é posíbel? Pois sí! Chega a bioloxía sintética

A noticia fixo un pouco de ruido, pero tampouco foi tanto: creouse vida artificial, segundo o vimos nos medios esta semán (ligazón). Xa vai tempo que viramos algo disto na rede, e ata pensamos que se tratara dunha destas bromas de internet. Pero non. O futuro xa esta aquí, outra vez máis. Se fose para ben... Pero moito nos tememos que xa naceu algo moito pior ca tecnoloxía dos transxénicos.


Que é a bioloxía sintética?

Recomendámovos moito este excelente artigo sobre os perigos que hai detrás de todo isto (ven en francés, pero a tradución da páxina non sae mal).

Básicamente, a bioloxía sintética consiste en facer novos anacos de ADN, a partires das partes esenciais do ADN (as famosas bases GTCA que compoñen o ADN) (aquí un vídeo explicativo) Estes anacos de ADN, que se coñecen, ensámblanse en cadea, nun proceso que, literalmente, se asemella ao popular xogo de "lego". De feito, xa estan dispoñibeis as pezas separadas, "os ladrillos", para que quen queira os ensamble; quen fai isto? entre outros "biobriks", o nome non pode ser máis revelador. Mesmo se queredes, aquí tedes un catálogo cos ADNs preparados xa para montar, con prezo e todo.

Para qué sirve?

Xa podedes imaxinar: calquera cousa que queiramos facer. Fabricamos un ADN que codifique o noso produto, o metemos nunha bacteria, damos-lle de comer biomasa ou sucre, e ala! a producir. O que se acaba de publicar en Science, é que xa se meteu esa vida en formato de cromosoma, que convive cos naturais, polo que xa temos nova vida, con ADN artificial, e que se pode reproducir tal cual. Coma sempre, han-nos vender isto como a solución a moitos problemas da humanidade, con múltiples aplicacións:

- fabricación de gasóleo e outras enerxías limpas, para contrarrestar o esgotamento dos xacementos
- fabricación de menciñas máis baratas
- fabricación de bacterias superdescontaminantes
- materiais biodegradábeis

En fin, unha marabilla! Se ata poden pensarse as aplicacións máis imaxinativas/tolas: árbores sintéticos que incorporen xens de luminiscencia, para facer árbores que luzan na noite, e así prescindir das farolas, porque non (sic)? E, igual que no caso dos transxénicos, todo isto vendese como ecoloxiquísimo!

Que hai detrás?

Os forofos desta cuestión teñen o seu xa consolidado concurso estudiantil, o iGEM, e tamén estan a nacer outros máis. Non deixedes de mirar a súa web, a que impresiona tanta mocidade preparada para fabricar a vida de mañá, non si?

Como todo isto é, simplesmente, unha codificación GTCA-GTCA-GTCA, os procesos de fabricación volvense moi fáciles, todo se pode mandar dunha máquina a outra vía internet!

Claro, como no caso dos transxénicos, o que se pretende é evidentemente patentar todo, e preparar os grandes beneficios de mañá, para as grandes multinacionais químicas.O volume de negocio que se preve supera o que se imaxinou coa burbulla das empresas de internet... Por algo será que Bill Gates tamén anda financiando este tipo de proxectos, a maiores de financiar, tamén, a conservación de material xenético de Noruega; evidentemente, unha cousa vai ligada a outra: primeiro conservo o ADN para mirar o que me sirve para as miñas fábricas. Patentarei. E seguirei forrándome aínda máis, se indemnizar, evidentemente, a quen conservou inicialmente as plantas, é dicir, aos labregos e labregas.

Xa se pensa en independizarse da agricultura, e facer os alimentos artificialmente en complexos industriais. (Pero, con un matiz... as bacterias teñen que comer para trasnformar... xa vemos a todo o campo cultivado con remolacha azucareira, millo e outros cultivos para biomasa para darllo de comer as bacterias que fabriquen con isto os combustíbeis e a carne artificial...).

Mesmo pensan en todo: para non mesturar cousas, xa poderíamos usar bases algo distintas das que compoñen naturalmente o ADN, e así  saberíamos diferenciar sempre o artificial do natural. Velaí o nacemento da xenobioloxía (curioso, o termo foi empregado polo famoso autor de ciencia ficción Orson Scott Card, na trioloxía de Ender, iniciada ano 1977; se xa vivimos nun mundo feliz, a clarividencia dos autores de ciencia ficción asombra, GATACCA queda cada vez máis cerca).

Pero non todo é negro: xa hai corrente alternativa, que reivindica dispoñibilidade pública dos recursos, nunha especie de ADN "Open Source". Mesmo hai quen propón un "fai-no tí mesmo", para facer ADN na casa, ou casí.

Atentos e atentas, pois. Agardanos novas batallas de moito calibre para defender unha agricultura labrega, ecolóxica, destinada a alimentar os pobos antes cas contas das multinacionais.


sábado, 15 de marzo de 2014

INICIAMOS OUTRO CURSO DE HORTA ECOLOXICA PROFESIONAL.


Terá lugar en Santiago de Compostela, un día a semán, dende comezos de Abril.

Para máis información e inscrición, contactar co GDR que o organiza:

Asociación Terras de Compostela, 981.81.83.57 ou info@terrasdecompostela.org



martes, 11 de marzo de 2014

 

EMPRENDEMENTO E HORTA ECOLOXICA: 

OPORTUNIDADES... PERIGOSAS?


 



 

AS OPORTUNIDADES...


Non descubrimos nada: Galiza esta en crise. Nada novo. O casi. Casi, porque esta a xurdir a idea de emprender para saír da situación de paro: a xente ten que buscar oportunidades no autoemprego. O emprendemento esta ben de moda; proba diso é o feito de que no último mes, o 80% da baixada de parados debeuse á altas de autoemprego. Con medidas de apoio gubernamental amplamente difundidas a golpe de repeti-lo unha e outra vez, o certo é que emprender estase a converter na única solución aparente para parados de longa duración ou titulados sen experiencia. Mesmo semella que se non o fas, é persoa ben paradiña e sen iniciativa, vamos.

No noso país, a verdade é que temos oportunidades claras. As persoas que no seu día emigraron á cidade, quen para facer de albanel, fregar pisos ou calquera outro oficio digno -que se suponía daquela- atópanse agora nunha situación de desemprego moi delicada. A volta á aldea é unha vía de saída. Quen máis, quen menos, mantivo ligazón coa aldea, e agora, quen máis, quen menos, ten unha terra, para "facer algo".

Dentro das posibilidades, a horta ecolóxica é actualmente moi atractiva. O consumo ecolóxico que despegou dende vai anos noutros lares está empezando a moverse na Galiza, como era de agardar. E non son poucos os mozos e mozas, e non tan mozos e mozas, que se achegan con idea de montar unha horta ecolóxica.

... DA HORTA ECOLÓXICA...

Os mozos e mozas que traballaron sempre na explotación van tirando habitualmente noutra dirección, teñen a situación algo máis resolta ou definida. Quen achegase á horta ecolóxica adoita ser máis ben desempregado da cidade que rotorna ao campo, e/ou fillos e fillas de labregos que nunca pisaron a terra, ou só para coller as patacas. Sen coñecemento sobre o traballo do campo, a comercialización ou a xestión dunha pequena iniciativa empresarial. E niso que teñen as veces moitas ganas de aprender.


Non lles falta oferta formativa. Da agricultura ecolóxica, ao mellor se vive; pero dende logo, vívese mellor de falar dela, ou dando cursos. Neste intre, as accións de formación son dos poucos fondos que non recorta tanto a Administración, polo maior beneficio de entidades empresariais, sindicais, asociativas ou privadas, que se dedican á impartir cursos (que non quer dicer "a formar a xente"). Evidentemente, namentres una persoa estea nun curso, non consta como parada, benditos cursos e plans de emprego.

Sobre contidos, mellor non falarmos... O "copiar-pegar" funciona a pleno rendimiento, sen sentido. Así, todos os futuros horticultores ecolóxicos galegos aprenden relixiosamente que aquí hai que usar as berenxelas como plantas trampa do escarabello das patacas. Como que na Galiza plantamos isto á vez, vaia, vaia... Iso sen contar con San Interné, fogar do coñecemento con sentido no común. Ou contando con estudos tan ben documentados que lle dan á horta ecolóxica poco menos rendibilidade co imperio Zara, ou que afirman sen rubor que quen merca produtos ecolóxicos son maioritariamente varóns de 45 anos. En fin, era para sacar as perlas más cantantes...

Para colofón, unha ampla difusión de prácticas -que non técnicas- que mesturan descoñecemento, natureza e relixión, esoterismo e filosofías, mediante as cales un aprende a sacar un soldazo cultivando tres macetas en casa. Iso sí, ecolóxicas i éticas a máis non poder.


...ALGO MOI PERIGOSO

Indo ao concreto: sen formación ou, pior, con unha deformación total sobre as posibilidades reais de tirar para adiante con unha horta ecolóxica para sacar un soldo, o risco de lanzarse en proxectos sen futuro é ben real. I é un risco terríbel.

Axudas a emprendedores; pagamento único dos dereitos de paro; investimentos... todo isto para montar aventuras que non han de ser viábeis, a prol de ter "emprendedores", para que baixen as cifras do paro. Proxectos viábeis nos papeis para pedir subvencións, pero non na realidade. Isto é o risco. Montas o teu negocio, a túa horta, matas-te o lombo, as costas e a cabeza, e tamén as da familia; sen contar os avales ou préstamos que lle pediches a esa mesma familia. E todo isto para que? Para ir pechando dentro de 3 anos e voltar en situación aínda pior que cando empezaches todo? E porque? Seica por mor de quen fomenta emprendemento por riba de sustentabilidade futura da empresa, con tal de baixar estatísticas? Ou coa axuda cómplice de quen te cobra só por tramitar papeis?

Seica semella crueldade, pero isto é o risco real, ben real, do emprendemento en horta ecolóxica, hoxe.

O noso papel como asesores é facer proxectos viábeis no tempo, facer que as persoas podan conseguir os seus obxectivos no longo prazo. Por iso, non nos cortamos en botar á xente para atrás, para evitar os auténticos desastres e catástrofes que nos augura este fomento despiadado do emprendemento, en especial ligado á produción ecolóxica.

E isto, que conste, a prol do desenvolvemento da produción ecolóxica, evidentemente. Non é, pois, unha postura pesimista, senón todo o contrario: puxar por proxectos con futuro, animando as iniciativas con porvenir.